ไม่มีหญิงสาวในบทกวี

ซะการีย์ยา อมตยา

สำนักพิมพ์ ๑๐๐๑ ราตรี

พิมพ์ครั้งที่ สอง 2553

หนา 93 หน้า

 “ไม่มีหญิงสาวในบทกวี นับเป็นลีลาแห่งวรรณกรรมเล่มเล็กๆ ที่ชวนให้ติดตามด้วยภาษาของความคิดที่สามารถดึงเอาผู้อ่านให้เข้าไปอยู่ใกล้พร้อมกับข้อสงสัยในนัยความหมายแห่งความเป็นไปของชีวิต”

บทกวีของซะการีย์ยา อมตยา ผู้หญิงผมยาวเคลียพื้นไม้กระดานรองรับสีดำเช็ดถูพื้นผิวขรุขรอันตรากตำ แสงเงาหลอกหลอนที่ผนัง หน้าต่างน้องมองด้วยคำถาม ถามถึงถ้อยคำที่หล่อนเก็บไว้ในดวงตา

เขา –ซะการีย์ยา อมตยา เดินทางใต้เรียวปีกถ้อยคำ สามัญธรรมดาในท่วงทำนองหลากหลายเดินทางในความโดดเดียว นุ่ม ลึก อึกทึกทุกแง่มุมมอง ในท่วงจังหวะโหยหาภาวะภายในและเรียกร้องสิทธิความเป็นมุนษย์.....