วีดีโออาร์ต

ซิลเวีย มาร์ติน  ยูทา โกรเซนิค (บรรณาธิการ)

TASCHEN

                วีดีโออาร์ตเข้ามามีบทบาทตั้งแต่ปลายทศวรรษ 1960 ในช่วงการทดลองระยะแรกของมีเดียอาร์ต โดยมีการใช้ประติมากรรมและฉากแวดล้อมในรูปของวีดีโอ นำ จุน แปก ซึ่งมีพื้นฐานการฝึกอบรมในฐานะผู้ประพันธ์ดนตรี ได้ทำการจัดวางเครื่องรับโทรทัศน์ 12 เครื่อง เปียโนสี่หลัง พร้อมด้วยเครื่องบันทึกเสียง เครื่องบันทึกเทป และอุปกรณ์สร้างเสียงแบบต่าง ๆ ในปาร์นาสแกลเลอรี่ในเมืองวูฟเฟอร์ทาล ในเดือนมีนาคม ค.ศ.1963 งานนิทรรศการมีแก่นเรื่องชิ้นแรกของเขาเปิดแสดงที่พิพิธภัณฑ์โฮเวิร์ดไวส์ ณ กรุงนิวยอร์ก ในปี 1969 โดยให้ชื่อชุดการแสดงว่า โทรทัศน์ในฐานะสื่อสร้างสรรค์ วีดีโออาร์ตถูกสร้างขึ้นโดยใช้อุปกรณ์วีดีโอขนาดพกพา โดยแทบจะไม่มีสื่ออุปกรณ์ทางศิลปะอื่นใด โดยที่รูปแบบการแสดงออกเปลี่ยนไปตามการพัฒนาทางเทคนิคแบบต่าง ๆ ในช่วงต้นภาพวีดีโออาร์ตมักจะถูกบันทึกด้วยกล้องถ่ายวีดีโอและถูกนำเสนอโดยตรงผ่านมอร์นิเตอร์ที่เชื่อมต่อไว้ ต่อมาภายหลังศิลปินได้เปลี่ยนมาสร้างงานวีดีโอที่ยาวขึ้นและมีศิลปะมากขึ้นเพื่อนำเสนอในรูปของงานอินสตอลเลชั่น โดยที่ภาพมักจะถูกนำเสนอผ่านมอร์นิเตอร์หลายตัว ในศิลปะร่วมสมัย งานวีดีโอบางงานก็มีลักษณะเป็นงานคอนเซ็ปชวล บางงานก็อ้างอิงไปถึงวัฒนธรรมป็อป (เช่น มิวสิกวีดีโอ และภาพยนตร์สารคดี) รวมทั้งงานแสดงสดหรือการทดลองเกี่ยวกับการรับรู้เชิงการมองเห็น หนังสือเล่มนี้ให้คำอธิบายกว้าง ๆ ในบทแรกและให้ตัวอย่างสั้น ๆ เพื่อปูพื้นฐานและให้ภาพรวมของงานวีดีโออาร์ตหลากหลายรูปแบบตั้งแต่ยุคต้นจนถึงปัจจุบัน .....