โดย โกสินทร์ ขาวงาม
สำนักพิมพ์ ใบไม้ป่า
พิมพ์ครั้งแรก 2553
หนา 158 หน้า
เมื่อผู้คนที่พบเห็นในชีวิตจริงกลายเป็นตัวละครที่มีชีวิตโลดเล่นอยู่ในบทกวี เรื่องราวของตัวละครกลายเป็นแรงบันดาลใจของเรื่องราวและฉาก ถ่ายทอดออกมาผ่านตัวอักษรและความงดงามของบทกวี ตัวละครเหล่านั้นคือชีวิตที่บอกเล่าเรื่องราวด้วยตัวของมันเอง
แสงแดดนั้นคือความหวัง การนอนหลับในตอนกลางคืนเต็มไปด้วยความหวังที่จะตื่นขึ้นมาพบกับแสงแดดของวันต่อไป ดังนั้นยามใดที่เปิดหน้าต่างมาพบกับแสงแดดในยามเช้า จึงยังรู้สึกว่าวันนี้อากาศช่างสดใสเสียเหลือเกิน
สารบัญ