ปิยะฉัตร แปล
บริษัท สมใจบุ๊คส์ จำกัด
พิมพ์ครั้งแรก 2553
หนา 240 หน้า
แซ็คอยากบีบคอเธอนักที่ทำให้เขาอยากอ้อนวอน “ได้เลย คุณผู้หญิง” มือเขาไม่มั่นคง เขาจึงกำมันไว้แน่น “ผมคิดว่าคุณบอกว่าคุณไม่ชอบเล่นเกมไม่ใช่รี” เรเชลอับอาย โกรธเคือง และหงุดหงิดอย่างเหลือเชื่อ วิธีอำพรางที่ดีที่สุดคือระเบิดโทสะเต็มที่ “ใช่ฉันไม่ชอบเล่นเกม คุณเป็นคนเข้าหาฉันเองนะ แต่ความจริงก็คือ ฉันไม่สน” “มิน่าล่ะคุณถึงได้จูบตอบผมอย่างแรงจนฟันผมโยกแน่ะ” “คุณเป็นคนจูบฉัน” เธิจิ้มนิ้วใส่เขา “และคุณก็ตัวใหญ่มากจนฉันห้ามคุณไม่ได้” “แค่คำว่าไม่คำเดียวยังหยุดผมได้เลย” เขาเตือนแล้วจุดบุหรี่ “เรามาพูดกันตรงๆ ดีกว่า คุณทนาย ผมอยากจูบคุณ..อยากมานานแล้วและอยากมากขึ้นเรื่อยๆนับตั้งแต่เห็นคุณนั่งวางมาดนางพญาอยู่ในสถานีตำรวจซอมซ่อนั้น คุณอาจจะไม่ได้รู้สึกแบบเดียวกับผม แต่ตอนที่ผมจูบคุณ คุณก็จูบตอบผม”....