โดย บุษบาฮาวาย
สำนักพิมพ์ไอวี่ บุ๊คเฮ้าส์
พิมพ์ครั้งแรก 2553
หนา 315 หน้า
“คุณกลัวคนอื่น กลัวผม หรือกลัวใจตัวเองกันแน่” มินธาดากัดริมฝีปากตัวเองจนแน่น เมื่อรู้ว่าที่ธรณิศวร์พูดมา ล้วนแล้วแค่เป็นสิ่งที่เธอกลัว ตาโตหลุบลงมองมือเรียวที่จับกันไว้ให้คลายจากความเย็น ไม่กล้วแม้แต่จะมองหน้าเขาซึ่งพอปลายนิ้วแกร่งแตะลงที่พวงแก้ม จนรับรู้ถึงความเย็นจัดที่มี เขาก็ถึงกับละมือไปตริงไหล่บาง แล้วดึงเข้าสู่อ้อมแขน กระซิบบอกด้วยความรู้สึกผิดในใจ “ถ้ารู้ว่ามันจะทำให้คุณลำบากแบบนี้ ผมก็จะไม่ทำ” “แต่คุณก็ทำไปแล้ว และฉันก็หลงเป็นห่วงไปแล้ว มาพูดตอนนี้มันแก้ไขอะไรได้อีกล่ะ” “งั้นผมก็จะช่วยทำให้คุณคลายหนาว ตอบแทนความห่วยใยของคุณ” มินธาดาไม่ปฏิเสธเลยว่า อ้อมแขนที่เพิ่มแรงกอดกระชับขึ้นอีกนั้น ให้ความรู้สึกทั้งอบอุ่นและปลอดภัย เธอห้ามใจตัวเองตลอดเวลาแล้ว แต่พออยู่ใกล้เขา มันก็ไม่เคยทำได้เหมือนที่ตั้งใจเลยสักครั้ง....