เอรินี
สำนักพิมพ์ไอวี่ บุ๊คเฮ้าส์
พิมพ์ครั้งแรก 2553
หนา 426 หน้า
“แล้วคิดหรือว่าอาไม่รู้ อาจับได้ว่าเป็นเพลิน ตั้งแต่วันที่เจอเพลินเล่นน้ำตกนั่นแล้ว แต่อาอยากเอาคืนนิดหน่อยในฐานะที่หลอกอาอยู่หลายวัน” เพลินพิณยิ้มร่าทันทีที่รู้ว่า ที่ศราทำกับเธอแบบนั้น เป็นเพราะว่าเขารู้ความจริงเรื่องเธอปลอมตัวมาก่อนหน้านี้แล้ว “ว้า...เพลินอุตส่าห์คุยกับคุณพัฒน์ไว้ตั้งเยอะ ว่าไม่ใช่เพลินหรอกที่ทำแผนแตก สุดท้ายก็กลายเป็นเพลินจนได้” หญิงสาวพูดแล้วหัวเราะเบาๆ เมื่อคิดถึงหน้าของพัฒน์ “มันก็ต้องโดนเหมือนกัน แต่อาจชำระความกับเราก่อน” ร่างสูงขยับตัวนิดหนึ่ง เพื่อกอดหญิงสาวให้แนบกับตัวเองมากยิ่งขึ้น ดวงตาของเพลินพิณลุกโพลงขึ้น เมื่อรู้สึกถึงความแข็งแรงที่แนบติดกับหน้าท้องแบนราบ ซึ่งตอนนี้เริ่มดุดันหน้าท้องของเธอ “อาเสือ อีกแล้วหรือคะ...ลามก”....