อติภพ ภัทรเดชไพศาล
สำนักพิมพ์ openbooks
พิมพ์ครั้งแรก 2553
หนา 138 หน้า
บทความเหล่านี้ส่วนใหญ่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารเพลงดนตรี ในช่วงปี พ.ศ. 2548-2553 ในการรวบรวมครั้งนี้ ผมได้ปรับแก้เนื้อหาหลายๆ ส่วนทั้งตัดทอนและเพิ่มเติม และพยายามทำให้ทุกๆ บทมีความสมบูรณ์และกลมกลืนกันมากขึ้น งานเขียนเหล่านี้เขียนจากมุมมองของนักแต่งเพลง ที่สนใจความสัมพันธ์ระหว่างสิ่งต่างๆ ในสังคม และเชื่อว่าดนตรีไม่เคยแยกตัวอยู่โดดๆ ต่างหากจากส่วนอื่น แต่มีปฏิสัมพันธ์ มีความเคลื่อนไหวสอดคล้องไปกับสภาพสังคม เศรษฐกิจ และการเมืองอย่างไม่เคยหยุดนิ่ง ดนตรีสัมพันธ์กับชีวิตคนตั้งแต่เกิดจนตาย ทุกหนทุกแห่งของโลกมีดนตรีทั้งในส่วนที่เป็นดนตรีพิธีกรรมและไม่ใช่พิธีกรรม แต่ดนตรีที่ไม่ใช่พิธีกรรมก็ใช่ว่าจะปราศจากความเป็นพิธีกรรม การฟังดนตรีคลาสสิคในหอแสดงดนตรีที่บังคับให้ผู้ฟังตั้งใจฟังเงียบๆ ไม่พูดไม่จากันนั้น ที่จริงเป็นเรื่องของมารยาททางชนชั้นชนิดหนึ่ง การฟังดนตรีคลาสสิคในบางแง่มุมจึงไม่แตกต่างไปจากการประกอบพิธีกรรมดังคำของวีโทลด์ กอมโบรวีช ที่ว่า “ณ การแสดงดนตรีของโชแปงนั้น เราได้น้อมตนของเราลงเบื้องเพทเจ้าแห่งความงาม ด้วยจิตวิญญาณคล้ายๆ กันกับเมื่อเราคุกเข่าลงด้วยศรัทธา ณ การรับศีลมหาสนิทในโบสถ์” (เฟอร์ดีเดอร์ก ของ วีโทลด์ กอมโบรวีช แผลโดย ดลสิทธิ์ บางคมบาง)....
เข้าสู่ระบบ
สมัครสมาชิก
