ประสบการณ์ยิ่งใหญ่ในหมู่บ้านเล็กๆ

มาซาฮิโกะ โอโตชิ เขียน มุทิตา พานิช แปล พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม 2549, หนา 283 หน้า หลายคนอาจคิดว่า บ้านนอกควรอนุรักษ์ความเป็นบ้านนอกเอาไว้ ขณะที่หลายคนก็คิดไปถึงการพัฒนาที่จะทำให้คนบ้านนอกได้รับโอกาสต่างๆ เท่าเทียมกับคนในเมือง ประสบการณ์ยิ่งใหญ่ในหมู่บ้านเล็กๆ เป็นหนึ่งเรื่องราวชีวิตของผู้คนบ้านนอก กับการพัฒนาที่ผู้คนในชุมชนมีส่วนร่วมกำหนดทิศทาง หนังสือเล่มนี้มีสาระแบบฮาๆ บรรยากาศพื้นถิ่นและความเป็นบ้านนอก (แบบญี่ปุ่น) คือจุดขายของบ้าน “อุมะจิ” สะท้อนออกมาทาง “ผลิตภัณฑ์แปรรูปยูสุ” ซึ่งชักนำความสนใจของผู้คนมาสู่หมู่บ้านกลางหุบเขา เรื่องราวผลสำเร็จของชาวบ้านที่สร้างรายได้เลี้ยงตัวเองโดยไม่ต้องรอพึ่งเงินหรือโครงการจากรัฐ เป็นการ “พัฒนาเศรษฐกิจชุมชน” ที่เริ่มต้นจากคนในพื้นที่อย่างแท้จริง เริ่มต้นจากความรู้ผ่านการใช้ชีวิต การค้นหาศักยภาพและคุณค่าของทรัพยากรชุมชน สั่งสมกรองกลั่นเป็นวิธีปฏิบัติที่สอดคล้องกับธรรมชาติและผู้คนในท้องถิ่น แม้ประชากรในหมู่บ้านจะเบาบางเนื่องจากหนุ่มสาวออกไปทำงานตามเมืองใหญ่ แต่ยังมีความพยายาม ความหวัง ปนเปอยู่ในความยากลำบากของการ "เริ่มต้น" ที่จะทำ แล้วพลังของคนในหมู่บ้านก็ปรากฏออกมา… วิธีการเล่าเรื่องของผู้เขียนออกจะดูวกวนอยู่บ้าง แต่ก็ช่วยเน้นย้ำให้เราใส่ใจต่อข้อมูลของหมู่บ้านที่เขาพยายามนำเสนอ และบริบทขยายข้อมูลเดิมที่เล่าซ้ำนั้นก็ต่างกันไปในแต่ละช่วง อาจเป็นความจงใจของผู้เขียนหรือเป็นเพราะวิธีการเล่าแบบเล่าซ้ำอีกต่อหนึ่ง ท้ายที่สุด ก็ยังนับว่าเป็นเรื่องเล่าที่ชวนขันและน่าติดตามเพื่อลงลึกในเชิงเนื้อหา กว่าจะมาเป็น “หนึ่งผลิตภัณฑ์” ที่ได้รับความไว้วางใจจากลูกค้ามากกว่าสองแสนรายหรือเกือบสองร้อยเท่าของประชากรในหมู่บ้าน! มีโจทย์น่าสนใจหลายอย่างอยู่เบื้องหลังผลสำเร็จ หวังว่าผู้อ่านในสังคมไทยจะได้รับแง่คิดและความเข้าใจจาก ประสบการณ์ยิ่งใหญ่ในหมู่บ้านเล็กๆ ที่ถ่ายทอดออกมา