วินัย กลิ่นสุวรรณ
พิมพ์ครั้งแรก 2553
หนา 232 หน้า
ผู้เขียนมีโอกาสเดินทางไปต่างประเทศครั้งแรก ตั้งแต่ครั้งยังเป็นข้าราชการเด็กๆ ไปโดยอาศัยทุนของรัฐบาลต่างประเทศ จึงต้องออกกำลังเพื่อให้ผ่านการทดสอบ เพราะทุนที่ให้มีน้อยกว่าจำนวนผู้ต้องการจะไป ต่อมาได้ไปบ่อยขึ้นทั้งไปดูงานและไปประชุม การไปอย่างแรกค่อนข้างสบายใจ จะมีภาระอยู่บ้างก็ตรงที่ภายหลังจากที่ดูงานแล้วก็ต้องกลับมาเขียนรายงานผลว่า ดูแล้วได้อะไรกลับมาเป็นประโยชน์กับหน่วยงานหรือกับประเทศชาติบ้านเมืองบ้าง แต่การไปอย่างหลัง นอกจากจะไม่สนุกแล้วยังเครียด ต้องเตรียมทั้งตัวทั้งใจเพราะกลัวจะไปแสดงความเฉิ่มเชยกระทบถึงต้นสังกัด หรือผู้ที่ไม่ได้ไปด้วยให้พลอยเสียหน้า เมื่อยามเกษียณราชการได้ไปบ่อยครั้งขึ้นเป็นการไปแบบปลดเปลื้องเครื่องร้อยรัดทั้งปวง มีความสุขสนุกเพลินเพลินเพราะไปกับทัวร์ ซ้ำยังทำให้หูตากว้างขวางขึ้นเป็ฯของแถม การเดินทางไปต่างประเทศไม่ว่าครั้งใดๆ มักจะเขียนบอกกล่าวเล่าขานถึงสิ่งที่ได้พับเห็นตามมุมที่เรามองเป็นบทความสั้นๆ หรือเล่าเรื่องเป็นตอนๆ ทำหนังสือเป็นเล่มก็ยังมี สำหรับเล่มนี้ เขียนจากบันทึกการเดินทางที่ต่างไปจากการเดินทางครั้งไหนๆ เป็นการเดินทางไปกันเองกับครอบครัว ได้พบโน่น เห็นที่เกินเลยกว่าที่คาดคิดไว้หรือไม่ได้คาดว่าจะได้เห็น แต่ความที่ถูกราชการครองงำมาค่อยชีวิต บางเรื่องเห็นแล้วทำให้อดคิดอดนึกแบบราชการไม่ได้ บางครั้งเผลอๆคิดว่ามาดูงาน ซึ่งก็ได้ใช้เป็นวัตถุดิบประกอบในการคิดการเขียนครั้งนี้ด้วย....
เข้าสู่ระบบ
สมัครสมาชิก
