แจ็คยื่นไปไล้หลังมือเหนือพวกแก้มอันเย็นเฉียบ ทว่าเธอถอยหลังออกห่าง ม่านตาขยายกว้างจากกระไอร้อนผ่าวผสานกับความว้าวุ่นในใจเห็นแล้วรู้เลยว่าเธอเองก็ต้องการเขาเช่นกัน เขามองตาเธอตรงๆ “รู้อะไรมั้ย ผมคิดว่าคุณกำลังหาข้ออ้างไม่ยอมรับงานนี้ น่าเสียดายนะถ้าคิดจะปฏิเสธสิ่งที่สำคัญขนาดนี้แค่เพราะความกลัว ว่ามั้ย” เขาหยิบนามบัตรออกมายัดเยียดใส่มือเธอ “อาชีพการงานคุณรุ่งแน่ถ้ารับงานนี้ เอาเป็นว่าพรุ่งนี้ค่อยโทรมาให้คำตอบผมก็แล้วกัน” “ฉันตอบคุณไปแล้ว” เธอแย้ง “กลับไปคิดอีกที” “ฉันคิดแล้ว” “อ้ะ ถ้างั้นก็คิดให้หนักขึ้นอีก” เขายังรั้น “ผมกจะทำให้คหุณสัญญาว่าจะมาทำงานให้ผม แล้วผมจะทำทุกวิถีทางเพื่อให้แน่ใจว่าสิ่งที่คุณกลัวจะไม่เกิดขึ้น” “คุณคิดว่าฉันกลัวอะไรไม่ทราบ” ยังไม่ทันรู้ตัว แจ็คก็รวบเอวเธอเข้าประชิดก่อนลดศีรษะลงหา กระทั่งมีเพียงสายลมอันเย็นเยียบแทรกตัวระหว่างริมฝีปากของกันและกันหรือจะเรียกว่า แทบไม่มีช่องว่างระหว่างกันก็คงได้....
เข้าสู่ระบบ
สมัครสมาชิก
