ดึกสงัดบนยอดตึกกระฟ้าใจกลางเมืองร่างสูงใหญ่ของบุรุษสองสัญชาติทอดสายตาเวิ้งว้าง เหม่อมองดวงไฟหลากสีทอแสงระยิบระยับประหนึ่งดวงดาวเจิดจรัสบนท้องนภาในยามราตรี หัวใจอ่อนล้าถูกปลดปล่อยให้ลอยล่องไปกับสายลมเย็นที่พัดผ่าน ราวกับต้องการจะชำระล้างความเจ็บปวดทั้งหมดที่มีให้เลือนหายไปจากความทรงจำ ใบหน้าหล่อเหลาหม่นปนเศร้าเหม่อมองภาพถ่ายในมือแล้วเหยียดยิ้มมุมปาก นึกสังเวชตัวเองอย่างที่สุด ที่จิตใจอ่อนแอและอ่อนไหวยิ่งกว่าสตรี ลุ่มหลงมัวเมาในความรัก ทุ่มเททุกสิ่งทุกอย่างให้กับผู้หญิงคนหนึ่งอย่างหมดหัวใจ แต่หล่อนกลับไม่สนใจไยดี ซ้ำยังปฏิเสธเขาอย่างไม่มีเยื่อใย....
เข้าสู่ระบบ
สมัครสมาชิก
